Nasiąkliwość płytek

Dziś przyszła kolej na nasiąkliwość. Płytki w tym kontekście podzielone są na trzy grupy, do których zaliczają się produkty o różnym zastosowaniu:

Grupa I - płytki o nasiąkliwości poniżej 3%
Płytki tej grupy są produkowane jako: szkliwione, nieszkliwione, nieszkliwione polerowane, ciągnione lub prasowane. Płytki te przeznaczone są do wykładania ścian i podłóg, wewnątrz i na zewnątrz budynków, w ujemnych i dodatnich temperaturach. Ponadto mogą być używane do wykładania tarasów, dużych przestrzeni pawilonów handlowych, a także jako płytki elewacyjne. Płytki produkowane metodą ciągnioną są zwykle mniej estetyczne i stosuje się je przede wszystkim w budownictwie przemysłowym.

Grupa II płytki o nasiąkliwości wodnej od 3% do 10%.
Płytki tej grupy przeznaczone są do wykładania ścian i podłóg. Przy wyborze płytek szkliwionych przeznaczonych na podłogi należy kierować się klasą odporności na ścieranie podobnie jak przy płytkach grupy I. Płytki te mogą również znaleźć zastosowanie jako płytki mrozoodporne, jeśli producent zaznaczył to wyraźnie na opakowaniu.

Grupa III płytki o nasiąkliwości wodnej od 10% do 20%.
Są to płytki szkliwione, produkowane najliczniej. Przeznaczone są do stosowania wyłącznie na ściany wewnątrz budynków.

Jaką szerokość fugi dobrać do określonych typów płytek?

Co do zasady, nie istnieją w tym temacie określone normy. Natomiast istnieją pewne standardy, których dobry fachowiec stara się przestrzegać:

dla płytek 10x10 cm stosujemy fugę o szerokości 2 mm
dla mozaiki szklanej 2x2 cm - 1 mm
dla glazury o wymiarach 20x30 cm - 3 mm
dla płytek gresowych 30x30 cm - 5 mm
dla płytek wielkoformatowych - od 7 do 10 mm.

Szerokość fugi zależy głównie od wymiarów płytki, ale tak naprawdę to indywidualny wybór i w większości przypadków ma dla nas znaczenie estetyczne. Najważniejsze jest, by do konkretnej grubości spoiny między płytkami zastosować odpowiednią zaprawę wypełniającą.

Antypoślizgowość

Ta cecha płytki jest niezwykle ważna. Przecież płytki nie powinny jedynie dobrze wyglądać - muszą być również bezpieczne. O wypadek nie jest trudno, zwłaszcza, jeśli na podłodze znajduje się woda, albo płytki kładziemy na schodach.

Na rynku znajduje się kilka typów płytek antypoślizgowych:

1. Płytki pokryte szkliwem antypoślizgowym lub specjalnym impregnatem antypoślizgowym

2. Ryflowane, czyli wypukłe lub wklęsłe wzdłuż jednej z krawędzi

3. Reliefowane, czyli posiadające wypukłe wzory

Wybór typu zależy od naszych potrzeb i gustu - niedługo opiszę, co oznaczają poszczególne normy antypoślizgowości.

Skala twardości płytek

Wybierając płytki, musieliście natknąć się na informacje o ich twardości. Takie dane podaje się w tzw. skali Mohsa. Stworzył ją niemiecki uczony już w XIX wieku, a jej zasada jest bardzo prosta. Skala ma charakter porównawczy: użyte do zilustrowania minerały z klasy wyższej cechują się możliwością zarysowania tych, które znajdą się w niższej.

I tak, klasę pierwszą obrazuje talk, a ostatnią - diament. Najtwardsze płytki osiągają klasę ósmą, gdzie znajdziemy topaz.

Jak nakładać klej pod płytki ceramiczne?

Najważniejszą kwestią przy układaniu płytek ceramicznych jest określenie jakości podłoża - to absolutna podstawa. Kiedy zerwiemy starą okładzinę, pod spodem możemy zobaczyć prawie wszystko i raczej nie będzie to widok budujący. Nierówności podłoża większe niż 2,5 cm trzeba koniecznie zniwelować masą wyrównującą. Aby wzmocnić podłoże, gruntujemy je preparatem głęboko penetrującym - polecam Rotberg R42 - i po około 7 dniach rozpoczynamy układanie płytek ceramicznych. Tzw. metoda normatywna układania płytek mówi o użyciu odpowiednich pac zębatych do konkretnych rodzajów płytek ceramicznych. Im większe są płytki, tym większe powinny być zęby w pacy.

Klej rozprowadzamy na podłożu oraz na płytce. Jest to tzw. metoda wypełnienia całej powierzchni pod płytką. Taki sposób daje nam pewność, że nie będziemy mieli pustych przestrzeni; nawet jeśli zdarzą się jakieś nierówności podłoża, nie będzie gromadziła się w nich woda ukryta podczas zamrażania i rozmarzania jej w okresie jesienno-zimowym (przy zastosowaniu zewnętrznym). Metoda ta pozwoli nam również na wyrównanie niewielkich nierówności podłoża. Także dzięki niej wzrośnie wartość przyczepności płytki do podłoża. Dodatkowo brak pustych miejsc pod płytkami nada okładzinie większą odporność na obciążenia, zwłaszcza miejscowe, które działając na "pusty" narożnik mogą doprowadzić do jego ukruszenia.

Kupujemy płytki - o czym pamiętać w sklepie

Pamiętajmy, że zawsze warto kupić około 10% więcej płytek w stosunku do powierzchni, którą planujemy wyremontować. Przy układaniu płytki mogą się porysować, popękać lub po prostu potłuc. Ponieważ płytki nawet w obrębie jednej serii mogą się od siebie minimalnie różnić, zakup nadwyżki z jednej partii zapewni nam spokojny sen.

Klasy ścieralności

Kupując płytki spotykamy się czasem z różnymi oznaczeniami. Ponieważ warto wiedzieć, co kryje się za poszczególnymi symbolami i numerkami, postanowiłam rzucić na ten temat nieco światła: dziś kilka słów o klasach ścieralności.

Klasy ścieralności:

Klasa 0 – zdecydowanie najmniej odporna na ścieranie. Nadaje się głównie na ściany. Nie należy kłaść takich płytek na podłogi

Klasa I – nadaje się na podłogi, głównie w łazience i pokoju, jednak chodzić po niej należy w obuwiu o miękkiej podeszwie

Klasa II – odporna na niewielkie przetarcia i zabrudzenia. Nadaje się zarówno do podłóg w łazience, jak i w pokojach

Klasa III – ta klasa płytek jest dość odporna na zabrudzenia i uszkodzenia. Można je stosować zarówno w domu, jak i np. do wyłożenia powierzchni balkonu

Klasa IV – nadaje się do wyłożenia podłogi tam, gdzie zwykle dość często przebywamy, w związku z czym dość często chodzimy, np. kuchnia, przedpokój

Klasa V – płytkie niezwykle odporne na ścieranie. Używa się ich w miejscach użyteczności publicznej